Mijn foto

mijn schilderijen

Welkom op mijn web-log

  • buienradar
  • Copyright
    De foto's, schilderijen en teksten of gedichten op dit web-log zijn mijn eigendom, tenzij anders vermeld. Evenals de schilderijen en foto's onder de schilderijenlink in deze typelist. De meer recentere schilderijen vind je onder de CATEGORIE schilderijen Als je iets wilt gebruiken overleg dan even met mij
  • EXPOSITIES
    Exposities: 1994-1995 Galerie Clarien,doorlopende exposities Arnhem; 1995 Hekkelman C.S. advocaten, Arnhem; 1996 Galerie 51, Ede; 1997 Galerie Vlasblom, Arnhem; 1997 Galerie M art, Arnhem; 1997 Waterschap Rijn IJssel, Reizende Expo: Stromend Landschap Huis de Voorst Eefde Zutphen, Doetinchem, Arnhem, Winterswijk, Lochem; 1997 De Kultuurwerkplaats, Lisa Böll, Oosterbeek; 1997 Kunstroute , Renkum; 1997 Sonsbeek Art en Design, 100 Arnhemse kunstenaars Arnhem; 1997 Centrum voor Natuureducatie, Arnhem; 1998 Galerie Vlasblom, Arnhem; 1998 Kerk van Persingen, Persingen; 1999 Sonsbeek Art & Design, 100 Arnhemse kunstenaars, Arnhem; 1999 De drie koningen, Arnhem; 2000 De Grontmij, Arnhem; 2000 Kerk van Persingen, Persingen; 2001 Galerie M-Art, solo expositie Arnhem; 2002 Galerie Vlasblom, Arnhem; 2003 De Refter Een huis voor Boeddha; Ubbergen; 2004 Galerie Vlasblom, Arnhem; 2006 Insula Dei, Velperweg, Arnhem; 2007 Theater Boembats, Nijmegen.

links naar zaken die mij bezig houden

Laatste reacties

  • Novie hmmmm het deed me denken aan
  • Rita Ik weet zo goed wat worstele
  • mijn gedachten ik zie: lente, nieuw leven,
  • Tilly Hallo, ik vindt het nu al pr
  • Marius Ik dacht ook meteen "De heme
  • ArtMus fijn dat jij ook worsteld me
  • HUUB prachtig hoor...
  • Bloem bemin het leven in zijn volh
  • eva De kleuren spreken mij erg a
  • Corrie Het gedicht is erg mooi. De

statistieken

Lid sinds 02/2007
web-log.nl, powered by TypePad

zaterdag 6 februari 2010

Niet weten van verval

-

-

-

Bemin niet slechts de welgevormde tak,

plaats niet zijn beeld alleen in 't hart.

De tak verwelkt.

-

-

Bemin de hele boom,

dan zul je ook de mooie tak beminnen,

het tere en het dorre loof,

de schuchtere knop, de volle bloesem,

't gevallen bloemblad en de kroon die wuift,

de kost'bre schaduw vol van liefde.

-

Bemin hert Leven in zijn volheid.

Het weet van geen verval.

-

Krishnamurti

uit:Het lied des levens.

-

-

Ik worstel met een schilderij in wording en wil jullie even mee laten kijken.

-

-

P1270729c900

-

-

-

vrijdag 5 februari 2010

Over de hele wereld.

-

-

-

Woensdag was er een interview met mijn Tibettaans Boeddhistische lereaar Gelek Rimpoche op Voice of America, dat via internet speciaal uitzendt in het Tibetaans.

Ik kreeg de link door van een vriendin en tot mijn grote verassing  worden er heel kort twee van mijn foto's door het filmpje gevlochten rond de 23ste minuut.

Zo gaan de foto's over de hele wereld. Ik was blij verrast ze te zien.

www.voanews.com/tibetan/video.cfm

kiezen voor: The wheel of dharma rolls west.

-

-P1010368a640

-

-P1120680640

-

En er komt in November een CD uit met muziek van de Jan de Jong, kerkmusicus ter ere van zijn 40 jarig jubileum..

Op de cover komt een schilderij van mijn hand te staan. Ik ben heel benieuwd naar de muziek en ben

Apetrots.

Hieronder het concept voor een proefdruk.

-

Ademtocht_2 -

-

-

-

dinsdag 2 februari 2010

Oostenrijk

-

-

Ik krijg zin in vakantie.

-

-

P1030505ac900

-

-

-

-

-

P1030504_c900

-

-

-

-

=

P1030520_c900

-

-

-

-

P1030513a_c900

--

Hadden jullie zeker bergen verwacht hè ?

ghaghagha

?

-

-

-

vrijdag 29 januari 2010

Waar gaan we naartoe?

-

-

Ik denk dat ik een jaar of zes (1950) was.

Ik zat bij mijn vader op schoot

die een sigaretje rookte

en vroeg

"Papa waar gaat al die rook naartoe?"

"Dat gaat allemaal de ruimte in." antwoordde mijn vader.

"En als die ruimte dan vol is ?"

"Ach meisje", zei mijn vader, "die ruimte is zo groot, die kan nooit vol raken."

Ik begreep er niets van.

040_c900

-

-

Dit is geen verhaaltje zulke vragen had ik en ik denk

dat ik nooit op wil houden met me van alles af te vragen

want ik begrijp nog zoveel niet.

-

-

-

Voorjaarsplannen?

-

-

-

Het is niet zo moeilijk te zwijgen als er allerlei andere zaken zijn die me in beslag nemen.

Ik merk dat het loggen op dit moment op een laag pitje staat.

Maar dat is ook niet zo erg.

Alles heeft zijn tijd nodig

en ik laat me leiden door wat er zich op dat moment voordoet.

-

-

En dat zijn bijvoorbeeld de vogeltjes

Volgens mij beginnen ze alweer grootse plannen te krijgen.

Ik vind het nog wel koud hoor en vies en nat.

Ze moeten nog maar heel even wachten.

-

-

P1200855a_c900

-

-

zondag 24 januari 2010

Zwijgen

-

-

-

Ik zwijg nog maar even

Misschien hebben zij iets te melden.

-

-

P1200277_c900

-

-

-

-

-

P1200296_c900

-

-

-

-

P1200309_c900

-

-

-

-

P1200127_c900

-

-

-

-

P1200135_c900

-

-

-

-

P1190200_c900

-

-

-

-

P1190206a_c900

-

-

-

-

P1190409_c900 

-

-

-

-

P1190487_c900

-

-

-

-

-P1190628_c640

-

-

-

Ja ja, zo is het wel weer genoeg geweest hoor.

vrijdag 22 januari 2010

Weer zin

-

-

-

Ik heb weer eens even tijd gehad om wat foto's te bekijken

-

P12002149c900

-

en krijg dan onmiddelijk weer zin

-

-

-P1200187a_c900

-

om jullie daar lastig mee te vallen.

Vandaar

-

-

-

donderdag 21 januari 2010

Vliegeren

-

-

-

Wanneer je je aandacht minder op jezelf

en meer op anderen richt

en meer denkt aan het welzijn

en de voorspoed van anderen,

heeft dat onmiddelijk een

bevrijdend effect.

-

De Dalai Lama.

-

-

-Aqua_vliegeren2_c

Onder de categorie acrylverfschilderijen, maar dit keer en klein, heel oud aquarelletje.

Als je kunt vliegeren denk je toch niet aan jezelf. Ga je helemaal op in de vlieger

en ben je zo vrij en blij als een kind.

-

-

maandag 18 januari 2010

Hollandse sneeuwlandschappen

-

-

-

Voor het weekend reden we over de Veluwe

P1070412_c900

-

-

-

-

-

-

naar Twente

P1070422_c900

-

-

-

-

-

-

P1070423_c900

-

-

-

-

-

-

P1070431_c900

-

-

-

-

-

-

P1070444_c900

--

-

-

-

-

-

P1070452_c900

--

-Want de kleinkinderen hebben afgelopen weekend bij ons gelogeerd.

Terwijl paps en mams heel dapper een stuk Pieterpad hebben gelopen

-

-

-

donderdag 14 januari 2010

Afstand nemen.

-

-

-

Ik krijg zojuist een mailtje binnen met een vraag voor ingebruikname van een schilderij voor een bepaald doel. Nelleke schrijft:

-

-

Naar aanleiding van een aandachts-meditatiebijeenkomst

waar we een gedicht behandelen

zocht ik een passende afbeelding en vond zodoende jouw 'Twee vogels'.

De meditatie 'juf'  deelt soms kopietjes uit met teksten of plaatjes,

mag zij het eventueel op deze manier gebruiken?

Ik denk dat de tekst je wel aan zal spreken gezien je log,

daarom stuur ik je hem bij deze toe.

-

-

.

Ik vind het werkelijk een schitterende upanishad en laat jullie, webbies, er graag over meedenken of op mee mediteren.

-

-

In afstand nemen ligt de wijsheid van de

onzekerheid besloten...door de wijsheid

van de onzekerheid raken we vrij van ons

verleden, van het bekende, van de

gevangenis, van conditionering.

-

En in onze bereidheid in het onbekende, het

veld van alle mogelijkheden, te stappen

geven we ons over aan de creatieve geest die

de dans van het universum choreografeert.

-

Als twee gouden vogels die in dezelfde

boom zitten, twee intieme vrienden wonen

het ego en Ik in het zelfde lichaam

De eerste eet de zoete en de zure vruchten  van

de boom van leven, terwijl de

tweede van een afstandje toekijkt.

-

Mundaka Upanishad.

-

-

Twee_vogels_c900

-

-

Hartelijk dank Nelleke voor je vraag en het delen van de Upanishad. Het werkt op mij als een bemoediging. 'De juf', zoals je haar gekscherend noemt heeft een prachtige Upanishad uitgekozen. Daar kunnen we als we willen jaren verder op mediteren :-)).

Want zoiets moet je je eigen maken.

-

-

dinsdag 12 januari 2010

De innerlijke burcht

-

-

-

Theresa van Avila 1515-1582

Theresa vindt  het heel opmerkelijk als ze tot de ontdekking komt dat mensen, waaronder ook haar medezusters in de kloosters die zij sticht, zo weinig zelfkennis hebben. Dat we niet weten wie we zijn en waar onze ziel uit bestaat.

Ze heeft het over afgevlakte menselijke wezens die geen idee hebben hoe ze de schat moeten bewaren en over mensen die zich alleen maar concentreren op de ruwe zetting van de diamant.

Aan de hand van dit gegeven schrijft ze over een kasteel waarvan we eigenlijk alleen de buitenkant maar kennen, de buitenmuren van ons innerlijk kasteel.

In deze beeldspraak laat ze zien hoe onze ziel functioneert en dat het een plaats is waar we God kunnen vinden als we langzaam en voorzichtig voortgaan naar de diepst verborgen kamers. Ze zinspeelt op de grote rijkdommen en beloningen die daar gevonden kunnen worden.

citaat:

Goed, laten we ons voorstellen dat dit kasteel, zoals ik al zei, vele kamers heeft, sommige boven, andere onderin en aan de zijkanten, met in het centrum, in het midden van alle andere, de meer belangrijke, waar de geheimste uitwisseling tussen God en de ziel plaatsvindt. Het is belangrijk dat jullie deze vergelijking voor ogen houden en misschien zal Hij er gebruik van maken door sommige gunsten uit te leggen die Hij schenkt, en verschillen daartussen- voor zover ik in staat ben geweest de mogelijkheden te doorgronden. Niemand kan ze ten volle begrijpen, talloos als ze zijn en zeker een waardeloos iemand als ik.

Zo gaat ze door met de beschrijving van een diepgaande ontdekkingareis en een  mensbeeld zoals we onszelf zouden kunnen ervaren. Ze leidt ons van kamer naar kamer tot in het hart van het kasteel.

Ze legt uit hoe we in het kasteel kunnen zijn terwijl het kasteel in ons is.

Een prachtig boek voor de liefhebbers en nog altijd relevant. 

-

-

UPDATE

-

-

Een prachtig uitreksel van dit boek vind je op:

http://www.seshat.net/Seshat/Seshat/Artikelen/2009/7/3_De_innerlijke_burcht..html

-

-

-

-

-

-Dscf0011c900

zaterdag 9 januari 2010

Ziekenhuis Rijnstate, September 2003

-

-

Dagboek

-

-

Tijd gaat snel.

Zo zit je in een hotel in Gulpen en zo lig je in het ziekenhuis. De omstandigheden zijn anders, maar van binnen verandert er niet zoveel. Ik kijk uit het raam naar de vroege ochtendzon op de dennenbomen. Ze trekken lange blauwe schaduwen over de bruine grond. Op de voorgrond zijn werklui bezig. Aan de achterkant van het ziekenhuis wordt gebouwd. Door de dubbele beglazing komen geen geluiden van buiten naar binnen. Vanaf de gang hoor ik stemmen, een deur die dichtgaat, soms het rammelen van een po of een kar. Om één uur vanmiddag moet ik een liter pap drinken en om twee uur ga ik door de CT scan.

Ik voel rust van binnen. Soms gaat mijn denkertje heel even aan het malen, zoals vroeger mijn gewoonte was. "Stel dat ze niks kunnen vinden, stel dat ze wel wat vinden..."

Op het moment dat ik het herken  is het alweer verdwenen. Dan kan ik  in alle rust aanwezig zijn. Opmerkelijk hoe goed en rustig ik me van binnen voel. Vanmorgen belde Gea me op. Ze vertelde dat ze, toen ze opgenomen was voor een operatie aan darmkanker zich plotseling realiseerde:

"Er kan me, wat er ook gebeurd eigenlijk niets gebeuren."

Ik vermoed dat we elkaar heel goed begrijpen. Ik voel me vaak zo bevoorrecht en gelukkig. Alleen al door het feit dat er geen onrust in me aanwezig is en als ik al iets op zou voelen komen is dat ook goed en mag het er zijn.

De pijn die er was, is erg, maar als er angst voor die pijn is zorgt dat voor het grootste lijden. Gelukkig ben ik nog steeds vrij van angst gebleven. Mijn darmen 'rommelen' rustig verder.

Nu ik bijna geen pijn heb kan ik zelfs genieten van alles wat hier is.

Ik heb een prima plekje op deze kamer. De verpleegsters zijn erg lief en behulpzaam. Het uitzicht is zo mooi. Er hangen twee prachtige tekeningen boven mijn bed van de kleinkinderen. Als ik me zo rustig voel kan ik me voorstellen in een goed hotel te zijn. Misschien ben ik gewoon wat meer en makkelijker thuis bij mezelf dan vroeger. En nu ik dat gevonden heb, is die veiligheid en het los leren laten altijd bij me. Het gaat overal met me mee naar toe. Misschien is het onder veel ernstiger omstandigheden anders, maar dit is mooi meegenomen.

-

-

-Witte_rijp

-

-

-

-

donderdag 7 januari 2010

Verdriet en geluk

-

-

-

Zo af en toe ervaar ik dat verdriet en geluk heel dicht bij elkaar liggen. Meestal ervaren we dat apart, niet gelijktijdig. Soms ervaar ik het gelijktijdig. Dat is een heel bijzondere ervaring. Moeilijk te omschrijven. Een heel intens geluk met een gevoel van een diep droevige blijdschap.

Het drong tot me door dat het misschien te maken heeft met oplossen, het loslaten van dingen waar we ons aan vast willen houden. Het bekende.

Zou het ook zo op het sterfbed kunnen zijn? Het verdriet van alles achter laten, er blijft niets meer over van het bekende en gelijktijdig kan er dan een vrijheid zijn, vrij worden van alles wat je bindt.

Als je daarvoor open kunt staan en niet probeert het leven vast te houden gaat er misschien een heel andere dimensie open. Ik weet nu dat er naast het verdriet ook vreugde kan zijn op hetzelfde moment.

Papa wilde niet sterven en alles achterlaten. Ik vermoed dat de meeste mensen dat hebben. Alles achter laten is niet eenvoudig.

Me bewust worden dat het allemaal ooit zover zal komen en dan bewust los te laten, helpt me ook in het dagelijks leven. Ik kan me daardoor steeds bewuster worden van het leven zelf in het moment en ervan genieten. Loslaten wat achter me ligt.

Jaren geleden reed ik over de Pleybrug. Papa was terminaal en ik ging naar huis. Ik was al maanden intensief bezig met mijn ouders en alle problemen rondom de pijn, het lijden en sterven van mijn vader. De hemel was zwaar bewolkt. Er hingen prachtige stapelwolken. Van die donkere waaruit ook nog weleens regen zou kunnen vallen. Plotseling brak de zon door en overstraalde de hele breedte van de brug. Alle auto’s die erop reden leken licht te geven. De contrasten en kleuren waren schitterend de zonnestralen overspoelden het geheel en de wolken leken een doorgang te bieden, alsof ik zo aan de top van de brug de hemel in kon rijden.

Een gevoel van overgave aan alles wat er zich voordoet en gelijktijdig met de pijn die ik in me voelde was er de  blijdschap die me doorstraalde. Het gaf me moed en kracht om door te gaan, ondersteunde me terwijl het verdriet en het geluk van die ervaring door me heen bleef stromen en de tranen over mijn wangen rolden.

Maar het belangrijkste en de basis waarop dat geluk bestaat is toch het onderliggende gevoel van liefde in het hart voor alles, wat er ook gebeurd.

-

-

Pleyroute41

-

-

woensdag 6 januari 2010

Richting

-

-

In mei ga ik meedoen aan een kunstroute hier in de wijk.

Er komt organisatorisch ook veel om de hoek kijken.

Vanmiddag komen er twee medekunstenaars langs

om een opzet voor een flyer te maken.

-

-

Richting_c640

-

-

-

-

-

maandag 4 januari 2010

Anna


Ja, is het toch gelukt.

Anna speelde zo mooi piano voor ons zondag middag.

Ik heb een klein stukje ervan voor jullie op het log gezet

En natuurlijk ook voor Anna.

-

-

zaterdag 2 januari 2010

DGV van het AMC

-

-

Ik kreeg van het AMC Amsterdam de beloofde boekjes binnen

De Dienst Geestelijke  Verzorging

gebruikte mijn tekst en schilderij voor de kerstboekjes.

Het ziet er erg mooi uit.

-

-

Helaas kan ik jullie het origineel niet laten zien,

maar het ziet er ongeveer

zo uit

en dan moet je misschien even naar boven scrollen.

-

Ik hoop dat meer mensen op deze manier

zich kunnen vinden in tekst en schilderij.

-

-

vrijdag 1 januari 2010

Mijn nieuwjaarswens

-

-

-

Is:

dat iedereen in de omstandigheden mag leven

waarin het mogelijk is persoonlijk geluk te ervaren

maar vooral

dat die omstandigheden de voorwaarden kunnen scheppen om

het 'ware geluk' te ontwikkelen

vanuit het inzicht

dat het van binnenuit moet komen,

dat we daar zelf verantwoordelijk voor zijn

en dat dat geluk niets met diezelfde omstandigheden te maken heeft.

-

-

Een heel gelukkig nieuwjaar allemaal !!

-

-

-

-

P1030771_c900

zondag 27 december 2009

Eindejaarsoverdenking

-

-

-

P1030782_c900_2

-

Ik betuig mijn eerbied aan hem

in wie deze waardevolle heilige geest is geboren

en ik neem toevlucht tot die bron van gelukzaligheid

die zelfs degenen die hem schade berokkenen gelukkig maakt.

-

shantideva

-

-

-

-

P1030783_c900_2

-

-

-

Samantabhadra, door jouw naam aan te roepen, proberen we ons net als jij door erbarmen en medeleven te laten leiden. We zullen proberen iedere opchtend voor iemand iets plezierigs te doen en iedere middag het leed van iemand te verzachten . We hebben ervaren dat het geluk van andere wezens het geluk van onszelf is en we nemen ons vast voor op het pad van naastenliefde blijdschap te verspreiden. We hebben ervaren dat ieder woord, iedere blik, iedere lach en al onze handelingen anderen vreugde kunnen schenken, Wanneer we dit  met heel ons hart oefenen, zullen we voor allen die ons na aan het hart liggen en voor alle andere wezens een onuitputtelijke bron van vreugde zijn.

uit een Tibetaanse meditatietekst.

-

-

-

P1030785_c900_2

-

-

-

woensdag 23 december 2009

Ik weet het

-

-

Ook ik besteedde regelmatig te weinig aandacht

aan oudere verre of nabije familieleden of bekenden,

die te oud werden om nog gezellig te kunnen communiceren.

Lieve familieleden die me vroeger verwenden,

begeleidden, koesterden en liefde gaven.

/

We worden steeds ouder dankzij goede gezondheidszorg

maar wanneeer de handicaps te groot worden

moeten we zoveel moeite doen erdoorheen te breken.

Dat gaan we liever uit de weg.

/

Geen tijd, druk voor de kerst

-

P1270544_c900

/

Helaas lopen onze medemenselijke vaardigheden

niet altijd synchroon met de ontwikkelingen in de gezondheidszorg.

We hebben altijd wel een uitvlucht voor handen.

/

want het is saai, moeilijk en we hebben zoveel te doen.

-

Over enkele jaren hebben ook wij net als zij zeeën van tijd

Dan hebben we alle tijd om te wachten...

Dat gaat sneller dan we denken.

-

P1070375_c900

-

-

Schrik niet en

loop nou niet meteen hard weg

want er is hoop!

Uiteindelijk bepaalt onze eigen geestesgesteldheid

de manier waarop we met moeilijke omstandigheden omgaan.

Daar kunnen we nu wat aan doen voor later.

Zodat we dan net als mijn moeder

ondanks alles genieten van dat wat er nog

WEL

Is.

-

-

Als je kunt zien

van het uitzicht bijvoorbeeld

-

P1070366_c900

-

-

helaas moet mijn moeder dat missen, maar we genieten nog steeds van elkaar.

Ook al zijn de omstandigheden soms moeilijk

-

-

P1070401c900

-

-

Zolang de snoepjes maar op tafel staan.

-

-

zaterdag 19 december 2009

-

-

-

-

-

-

Afbeelding1_900

--

-

Laten we een beetje licht in het duister brengen

-

-

-

-

-

-